Takvimler Kasım ayının ortasını gösteriyor. Kışlık buğday ve arpa ekimleri için traktörler tam gaz çalışıyor, mibzerler tarlaları arşınlıyor. Çiftçimiz, fiyatı altınla yarışan DAP veya 20.20.0 gibi taban gübrelerini satın alırken cüzdanını sonuna kadar zorluyor. Ancak iş o dünyanın en pahalı gübresini tarlaya uygulamaya geldiğinde, nesillerdir süregelen ve her yıl kârınızın yarısını toprağın yüzeyinde buharlaştıran ölümcül bir hata yapılıyor: Gübreyi toprağın yüzeyine saçıp bırakmak!
Eğer mibzerinizin gübre ayakları tohum ayaklarından bağımsız çalışmıyorsa veya gübreyi fırfırla (gübre serpme makinesiyle) yüzeye atıp sadece hafif bir tırmıkla karıştırıyorsanız, o çuvallara ödediğiniz paranın çok büyük bir kısmını çöpe atıyorsunuz demektir.
Peki, yüzeye atılan taban gübresi bitkiye neden ulaşmaz ve kantar fişinizdeki rakamları nasıl aşağı çeker? İşte tarladaki o büyük israfın bilimsel gerçekleri:
1. Fosforun Ayakları Yoktur: "Kilitlenme Tuzağı"
Buğdayın kışa girmeden önce sağlam bir kök yapması ve baharda güçlü kardeşlenmesi için taban gübresindeki Fosfor (P) elementine ihtiyacı vardır.
Ancak fosfor, toprakta hareket etmeyen, tembel bir elementtir. Yağmur yağsa bile toprakta en fazla 1-2 santimetre aşağı inebilir.
Ne Oluyor? Tohumu toprağın 5 santim altına ektiniz ama gübreyi yüzeyde bıraktınız. Buğdayın kökleri aşağı doğru uzarken, fosfor yukarıda (yüzeyde) kalır. Kökler o gübreye asla ulaşamaz. Tonlarca para verdiğiniz fosfor, güneşin ve kirecin etkisiyle yüzeyde kilitlenir, taşlaşır. Buğdayınız ise bir gübre denizinin tam ortasında açlıktan morarır.
2. Azotun Rüzgarda Buharlaşması
Taban gübrelerinin içindeki diğer hayati element Azot'tur (N). Azot, fosforun aksine çok hareketli ve uçucudur.
Gübreyi yüzeye saçıp açıkta bıraktığınızda, Kasım ayının o esintili günlerinde ve güneşin altında azot gaz haline geçerek havaya karışır (volatilizasyon). Attığınız gübrenin içindeki azot, daha tohum patlamadan atmosfere uçup gider. Paranızı kelimenin tam anlamıyla rüzgara savurmuş olursunuz.
3. Tarladaki Hırsızlara Ziyafet Çekmek: Yabancı Otlar
Siz gübreyi yüzeye attığınızda, aslında buğdayı değil, tarlanızdaki yabancı ot tohumlarını (hardal, delice, yabani yulaf) beslersiniz.
Yabancı ot tohumları genellikle toprağın sıfır noktasında, yüzeye çok yakın yerlerde bulunur. Yüzeydeki gübreyi ilk onlar kapar. Buğdayınız daha çimlenmeden, yabancı otlar tarlayı orman gibi sarar ve asıl bitkinizi boğar. Sonra da bu otları öldürmek için milyarlarca lira herbisit (ot ilacı) masrafı yapmak zorunda kalırsınız.
Altın Kural ve RTS Seed "Nizar"ın Kök Mimarisi
Taban gübresinin yeri yüzey değil, tohumun 3 ila 5 santimetre altı veya yanıdır (Bant Usulü Gübreleme). Gübreyi mibzerle kök derinliğine gömdüğünüzde, buğday çimlendiği an kökleri doğrudan o besin deposunun içine dalar.
RTS Seed laboratuvarlarının efsanesi Nizar Buğday Tohumu, genetik olarak çok agresif bir kazık ve saçak kök sistemine sahiptir. Nizar’ı ekerken gübreyi bant usulüyle (derine) verdiğinizde, Nizar’ın o güçlü kökleri fosforu anında sömürür.
Kışa girmeden devasa bir taç kök sistemi oluşturur ve soğuklara karşı adeta çelikten bir zırh giyer. Bahar geldiğinde ise o tabandan aldığı güçle metrekarede rekor sayıda başak (kardeş) oluşturarak sizi kantarda gerçek zenginlikle tanıştırır.
Tarlanızda zengin olmak istiyorsanız, taban gübresini kuşlara, rüzgara ve yabancı otlara yedirmeyin. Fırfırı bırakın, gübrenizi mibzerle toprağın kalbine gömün. Besini doğru yere koyun, gerisini RTS Seed - Nizar buğdayının o durdurulamaz genetiğine bırakın. Masrafınız toprağa değil, hasada dönüşsün!
